Samenvatting

Violeta Parra (1917 – 1967) wordt gezien als de Edith Piaf van Chili: een folkloriste en popicoon die een stem gaf aan de ziel van een natie en de sociale onvrede tot onderwerp van haar muziek maakte.

Regisseur Andrés Wood (Machuca, La buena vida) vertelt met Violeta Went to Heaven het levensverhaal van Violeta Parra (Francisca Gavilán), die wist uit te groeien tot een internationale hitsensatie en Chili’s nationale trots. Wood kiest daarbij niet voor een lineaire biografie, maar levert een impressionistisch, magisch-realistisch meesterwerk, waarin hij moeiteloos de ijkpunten uit Parra’s leven met elkaar verbindt. Van haar tumultueuze jeugd, haar reizen door Chili met als doel de traditionele cultuur te behouden en haar popularisatie van de “Nueva Canción Chilena” tot haar uitstapjes naar Parijs als gevierd beeldend kunstenaar - ze exposeerde zelfs in het Louvre -, haar ijle greep op het moederschap en haar tumultueuze liefdesleven. En dan is er nog de muziek. Violeta’s hartverscheurende en onuitwisbare nummers doordringen de film en doorboren de ziel van de kijker.